fbpx

Het streelt mijn wangen…

Die frisse bries voelen tegen mijn wangen. Dat is iets wat ik vroeger nooit deed, naar buiten gaan…. Ik durfde als klein meisje en als volwassenen hele periodes niet naar buiten. Al die kinderen, al die mensen. Ik wist niet wat te doen en vond alles te eng. Liever bleef ik binnen zitten dromen in de grote,  zachtgroene, veloursen oorfauteuil van mijn vader. De zon op mijn gezicht en dromen maar… Geen enge buitenwereld, mijn eigen droomwereld in.
Later als moeder moest ik wel de omgeving trotseren. Mijn gedachten en mijn lijf bleven vaak  onrustig en gespannen…. Nu geniet ik van die frisse wind en heb ik mijn eigen fijne binnen- en buitenwereld geschapen.

In deze vlog laat ik zien waarom ik er zo’n moeite mee had.
Misschien herken jij dat ook. In jouzelf of ik jouw kind.

Ik hoop dat ik jou weer inspireer vandaag.
Heb het goed, lieve ouder!

Pak een lekker kopje koffie, ga op je gemak zitten.

Warme groet,

Yvonne