fbpx

Pas geleden ging ik als Clown Fie op pad naar ’n gezin. Opa en oma zouden oppassen op Jordi * van 7 jaar met autisme en zusje Inge van 5 jaar. Ik belde aan en Oma deed open. Achter haar stond Inge. Opa was in de tuin met Jordi. Aangezien ik m’n jas natuurlijk expres niet uitkreeg, hielp Inge mij gelijk. Nou dat was fijn. Ik gooide m’n jas gelijk op de grond en liep door. Inge rende voor mij uit en Oma hing m’n jas op. Griet, (mijn levensgrote bloem, maatje, houvast in vrolijke, handige en moeizame momenten) werd geparkeerd in de keuken. Opa maande Jordi om naar Clown Fie te gaan kijken. Hij wist zich zichtbaar geen raad. Hij was bezig in de tuin, wat moest hij met zo’n clown? schakel, schakel… Inge begon natuurlijk al te vragen wat we gingen doen. Oma vroeg wat ik wilde drinken. Haha. Clown Fie ten top: Ik ging wel ff kijken in de koelkast wat ze allemaal hadden. Jordi gelijk in actie: dat wou hij wel meemaken. Inge liep ook mee. Enfin: ik wilde uit t pak sinaasappelsap gaan drinken maar dat mocht niet van Oma. Dat ik dat erg flauw vond liet ik uitgebreid op z’n Clown Fie’s merken. Opa stond te genieten vanuit de tuin. Jordi stond te glunderen om mijn ondeugendigheid en Inge zei tegen mij waar de bekers stonden. Hoe praktisch en oplossend al voor zo’n klein ding J Het begin was gemaakt voor een fijne, vrolijke middag.